در این مطالعه، اثر فیلتر در تغییر نمایانی فریزهای تداخلی کوانتومی تک فوتون بررسی می­شود. ابتدا در یک چیدمان آزمایشگاهی به کمک یک بلور غیرخطی و تحت تبدیل پایین پارامتری خودبه خودی، جفت فوتون­های همبسته سیگنال و ایدلر تولید می­شوند. تک فوتون سیگنال پس از عبور از یک تداخل­سنج ماخ زندر به دلیل اصل تمایزناپذیری مسیرهای طی شده در بازوهای تداخل­سنج، با خودش تداخل می­کند. به منظور هم­خط کردن المان­های اپتیکی و کمینه کردن اختلاف مسیر اپتیکی در بازوها از تداخل­سنجی با منابع لیزر قرمز ونور سفید پیش از تداخل­سنجی تک فوتون استفاده شده است. با قرار دادن فیلترها با پهنای بسامدی مختلف در مسیر فوتون­های سیگنال و ایدلر شاهد فریزهای تداخلی با نمایانی­های متفاوت هستیم. طرح تداخلی با ثبت همزمانی بین فوتون­های همبسته بدست می آید. نتایج نشان می­دهد، پهنای نوار بسامدی فیلترها در تغییر طول همدوسی فوتون­های تولیدی و در نتیجه نمایانی فریزهای تداخلی اثر قابل توجهی دارند.

یک سامانه توزیع پالس ساعت با استفاده از دیودهای بهمنی تک فوتون قابل پیاده سازی در فن آوری استاندارد سیماس بدون استفاده از ادوات متمرکزکننده نوری ارایه شده است. این سیستم بدون نیاز به پیاده سازی موج برهای نوری قابلیت توزیع پالس ساعت را در سطح تراشه دارد. سیستم متشکل از یک منبع نور با فرکانس قطع و وصل زیر 660 مگاهرتز بوده که در قسمت دریافت کننده دارای سه آشکارساز دیود بهمنی تک فوتون موازی است که سه پالس ساعت 220 مگاهرتز مجزا را می توانند تولید نمایند. در هر لحظه از زمان دو عدد از سه عدد آشکارساز دیود بهمنی تک فوتون در فاز خاموش/انتظار و سومین دیود دوباره شارژشده آماده دریافت فوتون است. بدین ترتیب ساختاری مشابه خط لوله پیاده سازی می شود که درنهایت با تعبیه یک دروازه منطقی، پالس ساعت 660 مگاهرتزی تولید می گردد. این سیستم در فن آوری 180 نانومتری CMOS طراحی و طرح بندی آن شبیه سازی شده است. همچنین این سیستم دارای توان مصرفی 74/6 میلی وات به ازای هر سلول سه تایی از آشکارسازها بوده که لغزش الکتریکی 237 فمتوثانیه و چولگی 43 پیکوثانیه را نتیجه داده است.

مقدمه: تصویربرداری توموگرافی کامپیوتری با انتشار تک فوتون (Single photon emission computed tomography) SPECT به طور گسترده در پزشکی هسته ای استفاده می شود. این روش غیر تهاجمی برای بررسی خون رسانی به عضله ی قلب و تشخیص بیماری های قلبی بسیار مفید است. برای افزایش دقت تشخیص، بهبود کیفیت تصاویر SPECT که به دلیل وجود نویز کاهش یافته است، ضروری است. هدف از این مطالعه، ارزیابی اثربخشی استفاده از فیلترهای Butterworth، Gaussian، Wiener با اندازه کرنل های 3‍, ‍, ×3 و 5×5، Wiener اصلاح شده ی میانه (MMWF) با اندازه ی کرنل های 3‍, ‍, ×3 و 5×5 برای افزایش کیفیت تصاویر SPECT پرفیوژن میوکارد با می باشد. روش ها: داده ها در این مطالعه که از نوع مقطعی-کاربردی می باشد، با استفاده از دستگاه SPECT/CT scanner Siemens symbia T2 dual head که با یک کولیماتور کم انرژی و با وضوح بالا (LEHR) نصب شده است، تهیه شد. کیفیت تصاویر SPECT پرفیوژن میوکارد 30 بیمار پس از اعمال فیلترهای ذکر شده بر روی آن ها با شاخص های نسبت سیگنال به نویز (Signal-to-noise ratio) SNR، پیک نسبت سیگنال به نویز (PSNR) و نسبت کنتراست به نویز (Contrast to noise ratios) CNR ارزیابی شد. یافته ها: فیلتر Wiener با کرنل 5×5 بالاترین مقادیر شاخص های SNR و CNR را کسب کرد که به ترتیب برابر با 69/0 ±,90/4 و 57/0 ±,65/2 می باشد. در حالی که دارای کم ترین مقدار PSNR با مقدار (dB) 13/3 ±,93/29 است. بالاترین PSNR مربوط به فیلتر Gaussian با مقدار (dB) 63/10 ±,09/50 می باشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که فیلتر Wiener با کرنل 5×5 برای بهبود کیفیت تصاویر SPECT پرفیوژن میوکارد مورد مطالعه ی ما نسبت به فیلترهای دیگر عملکرد بهتری از خود نشان می دهد.